عمق میدان چیست و کنترل آن چگونه است: یک عامل مهم در عکاسی

کنترل عمق میدان : یک عامل مهم در عکاسی

عمق میدان چیست و کنترل آن چگونه است: یک عامل مهم در عکاسی

این یک تفکر اشتباه متداول است که ضریب اف که استفاده می‎کنید عمق میدان (DOF) تصاویر شما را کنترل خواهد کرد. بدون شک تنظیمات گشادگی دریچه دیافراگم تاثیرگذار است، ولی عوامل دیگری را نیز باید در نظر بگیرید.

DOF حوزه‎ای در عکاسی است که باید بپذیریم مهم است. لنزها تنها می‎توانند در یک نقطه واحد فوکوس کنند. همیشه ناحیه خاصی در جلو و پشت نقطه فوکوس قرار دارد که به شکل قابل پذیرشی شارپ است.

DOF به عوامل مختلفی وابسته است از جمله:

  • تنظیمات گشادگی دریچه دیافراگم
  • طول کانونی لنز
  • فاصله دوربین با سوژه
  • اندازه حسگر.

تفییر چیزی که شارپ است و چیزی که نیست تدریجی است. مهم است یاد بگیرید متغیرهای بالا را چطور مدیریت کنید تا بتوانید تصاویری با ظاهر دلخواه ثبت کنید.

چطور اندازه حسگر روی عمق میدان تاثیر می‎گذارد

بعد فیزیکی حسگر دوربین شما روی عمق میدان تاثیر می‎گذارد. برخلاف سایر متغیرها، امکان تغییر آن برای شما وجود ندارد، مگر این که از یک دوربین متفاوت استفاده کنید.

حسگرهای کوچک، مانند حسگرهای گوشی‎های هوشمند و دوربین‎های جمع‎و‎جور، بیشترین عمق میدان را در تصاویر به وجود می‎آورند. به همین دلیل است که افراد به جای گوشی‎های هوشمند از یک دوربین استفاده می‎کنند. چون آن‎ها با گوشی خود نمی‎توانند به یک DOF کم برسند.و این نکات در عکاسی صنعتی  مخصوصا عکاسی غذا بسیار اهمیت دارد .

کنترل عمق میدان در عکاسی از غذا

 

شرکت‎های تولیدکننده گوشی‎های هوشمند سعی دارند به چندین طریق DOF کم را تقلید کنند. اما در واقع جایگزینی برای اندازه حسگر وجود ندارد. عملا، دوربین‎های دارای حسگرهای کوچک‎تر، با تنظیمات فاصله و گشادگی دریچه دیافراگم مشابه تصاویری با عمق میدان بیشتری به وجود می‎آورند.

برای این که عمق میدان حسگرهای با اندازه متفاوت را محاسبه کنید، باید طول کانونی موثر و تنظیمات گشادگی دریچه دیافراگم مشابه را محاسبه کنید.

حسگرهای بزرگ‎تر داخل دوربین‎های DSLR و بدون آینه باعث محبوبیت‎ آن‎ها در بین تهیه‎کنندگان فیلم شده است. علت آن توانایی آن‎ها در ایجاد DOF کم است. دوربین‎های سنتی فیلمبرداری حسگرهای کوچکی دارند، بنابراین معمولا عمق میدان عمیق‎تر به وجود می‎آورند.

فاصله دوربین با سوژه چطور روی عمق میدان تاثیر می‎گذارد

هرچه فاصله شما با سوژه کمتر باشد، DOF بدون توجه به تنظیمات دیافراگم با هر لنز روی هر دوربینی، کمتر خواهد بود. هر چه دوربین را از سوژه دورتر کنید، عمق میدان تصویر شما بیشتر می‎شود.

به همین دلیل است که ثبت تصاویر از نمای نزدیک که DOF کافی داشته باشند چالش‎برانگیز است. زمانی که به سوژه خود بسیار نزدیک می‎شوید معنای آن در فوکوس قرار نگرفتن تمامی بخش‎های آن است.

استفاده از لنزهای ماکرو و الحاقات نمای نزدیک این مشکل را شدت می‎بخشد.

کنترل عمق با لنزهای ماکرو

 

بنابراین اگر هنوز تنها از کیت لنزهای خود استفاده می‎کنید، باید برای دستیابی به یک DOF کم فاصله خود را با سوژه کم کنید. به همین دلیل است که این لنزها طول کانونی زیاد یا دیافراگم بسیار عریض ندارند.

به یاد داشته باشید نقطه‎ای که روی یک سوم عمق میدان فوکوس کردید به شما نزدیک‎تر و دو سوم آن دورتر خواهد بود. آگاهی از این قضیه می‎تواند به شما کمک کند نقطه فوکوس خود را برای عمق میدان‎تان دقیق‎تر انتخاب کنید.

چطور طول کانونی (ظاهرا) روی عمق میدان تاثیر می‎گذارد

هرچه طول کانونی لنزی که استفاده می‎کنید بیشتر باشد، ظاهرا عمق میدان کمتر است. اما در واقع باعث تغییر آن نمی‎شود.

اگر با دو لنز با طول کانونی متفاوت از یک سوژه مشابه عکس بگیرید، تصاویری که با لنز وایدتر گرفته شده است ظاهرا یک DOF بیشتر دارد. دیافراگم باید ثابت باقی بماند. زمانی که تصویری که با عمق دید بازتر گرفته شده است را برش می‎زنید تا عناصر داخل تصاویر اندازه مشابهی داشته باشند، مشاهده خواهید کرد در واقع هیچ تفاوتی وجود ندارد.

این تفکر که طول کانونی بیشتر یک عمق میدان کمتر به وجود می‎آورد یک افسانه است. درک این موضوع مشکل می‎تواند باشد. به ویژه اگر از قبل با این تفکر محبوب آشنا شده باشید که طول کانونی روی DOF تاثیر می‎گذارد.

کنترل عمق میدان با فاصله کانونی

چطور گشادگی دریچه دیافراگم روی عمق میدان تاثیر می‎گذارد

دیافراگم یک منفذ قابل تنظیم در یک لنز است. عمکلرد اصلی آن کنترل مقدار نور ورودی به دوربین است. تنظیم دریچه دیافراگم روی عدد کمتر به نسبت مقدار بیشتر آن اجازه ورود به نور کمتری می‎دهد. تنظیمات آن براساس گام‎های f (ضریب اف) سنجیده می‎شود.

تنظیم تغییرات دیافراگم (عوض کردن مقدار ضریب اف) نه تنها مقدار نور ورودی را کنترل می‎کند بلکه همچنین روی DOF تاثیر می‎گذارد. تغییر گشادگی دریچه دیافراگم متداول‎ترین راهی است که عکاسان برای کنترل عمق میدان انتخاب می‎کنند.

هرچه ضرب اف بیشتر باشد، DOF کمتر است. بنابراین اگر ضریب اف کمتری را انتخاب ‎کنید (به عنوان مثال f/1.4)، تصویر شما سطح شارپ بودن قابل پذیرش کمتری خواهد داشت. انتخاب یک گشادگی دریچه دیافراگم محدودتر یعنی یک ضریب اف بالاتر (به عنوان مثال f/22) بخش بیشتری از تصویر شما را در فوکوس قرار می‎دهد.

لنزها با حداکثر گشادگی دریچه دیافراگم متفاوتی ساخته می‎شوند. معمولا یک کیت لنز زمانی که لنز در حد بیشترین مقدار طول کانونی‎اش زوم شده است، بیشترین ضریب اف f/3.5 را دارد.

این عدد هر چه به داخل بیشتر زوم کنید، تغییر می‎کند. بنابراین بیشترین ضریب اف در بیشترین مقدار طول کانونی تنها f/6.3 ممکن است باشد.

پرایم لنزها معمولا یک حداکثر گشادی دریچه دیافراگم بازتر دارند. به همین دلیل است که اغلب اوقات آن‎ها محبوب عکاس‎هایی هستند که دوست دارند تصاویری با عمق میدان محدود‎تر بگیرند.

لنزهای محبوب 50 میلی‎متر تنظیمات ضریب اف f/1.8، f/1.4 یا حتی بازتر دارند.

 

چطور می‎توانید در حین ترکیب‎بندی یک عکس عمق میدان را ببینید؟

دوربین‎های دارای نمایاب‎های دیجیتال یا نمایشگرها عمق میدان را در تصویر نشان خواهند داد. به علت اندازه کوچک، دیدن واضح می‎تواند سخت باشد مگر این که به داخل زوم کنید.

دوربین‎هایی مانند دوربین‎های DSLR با نمایاب‎های چشمی به شما اجازه دیدن تاثیر عمق میدان را نخواهند داد مگر این که از دکمه پیش نمایش DOF استفاده کنید.

علت این است که گشادگی دریچه دیافراگم خودکار در بازترین مقدار ممکن آن قرار داده می‎شود. عمق میدان زمانی که دکمه شاتر را فشار می‎دهید براساس ضریب افی که انتخاب کردید تنظیم می‎شود.

اگر امکان تغییر ضریب اف در حین ترکیب‎بندی وجود داشت، در مقادیر کمتر آن، تصویر در نمایاب شما تاریک ظاهر خواهد شد. می‎توانید زمانی که از پیش نمایش DOF استفاده می‎کنید چنین چیزی را ببینید.

کنترل عکق میدان

 

مدیریت عالی عمق میدان تصاویرتان

ایجاد تعادل بین تمامی این متغیرها می‎تواند دشوار به نظر برسد. ولی مهم است بدانید هر کدام از آن‎ها چه تاثیری روی عمق میدان می‎گذارد تا بتوانید به خوبی آن را در تصاویر خود مدیریت کنید.

برای این که یاد بگیرید چطور هر کدام از متغیرهای روی DOF تاثیر می‎گذارند، سعی کنید در چند تصویر آن‎ها را تغییر دهید و تست کنید. هدف نباید ثبت تصاویر عالی باشد، بلکه باید درک کنید چطور هر کدام روی ظاهر تصاویر شما تاثیر می‎گذارد. برای این تمرین خوب خواهد بود دوربین خود را روی یک سه‎پایه یا سطح صاف قرار دهید.

چند شیء در جلوی قاب تصویر خود در فواصل متفاوت با دوربین خود قرار دهید. گشادگی دریچه دیافراگم خود را به بازترین مقدار آن یعنی کم‎ترین ضریب اف (به عنوان مثال f/1.4) قرار دهید. نزدیک به اولین شیء شوید تا بتوانید ببینید لنز دوربین‎تان روی آن فوکوس خواهد کرد.

عکسی از آن بگیرید، سپس روی شیء دورتر از دوربین فوکوس کنید و عکس دیگری بگیرید. این کار را با آن‎هایی که دورتر هستند تکرار کنید.

عکاسی با کنترل عمق میدان

 

حالا همین کار را با قرار دادن تنظیمات گشادگی دریچه دیافراگم در مقدار متوسط و سپس محدودترین تکرار کنید. همچنین با طول‎های کانونی متفاوت این کار را انجام دهید.

سپس برگردید و به همین طریق یک سری تصویر دیگر بگیرید. این کار را همانطور که از سوژه خود دور می‎شوید تکرار کنید.

در کامپیوتر خود تصاویر را با یکدیگر مقایسه کرده و به تفاوت عمق میدان بین آن‎ها توجه کنید. به داده‎های EXIF دقت کنید تا بتوانید ببینید تنظیمات زوم و گشادگی دریچه دیافراگم شما چه چیزی بوده است.

انجام این تمرین به شما کمک خواهد کرد نحوه کنترل عمق میدان را یاد بگیرید. امیدواریم مجموعه مقالات آموزش عکاسی استودیو نماد مورد کاربرد شما عزیزان باشد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *