عکاسی پرتره و کودکان

عکاسی پرتره و کودکان

عکاسی پرتره و کودکان

تا حالا چندین مقاله در مورد عکاسی پرتره داشته‌‎ایم. در این مقاله در مورد عکاسی پرتره و کودکان صحبت می‎ کنیم. کودکان در حدود سن یک سالگی بهتر می‌‎توانند چیزی که از آن‎ها می‌‎خواهیم را درک کنند و با ما تعامل برقرار کنند، یعنی زمانی که مصادف می‌‎شود با برداشتن اولین قدم‌‎ها و غیره.

در این زمان می‌‎توان ژست‎‌دهی را شروع کرد (البته کنترلی که روی آن دارید نصف و نیمه است) و می‎‌توانید کودکان را در موقعیت‎‌ها و مکان‌‎هایی قرار دهید که امکان ثبت عکس‎‌های خوب وجود دارد.

توجه کودکان از صفر به یک تغییر خواهد کرد و خود این قضیه تاثیر قابل توجهی روی کیفیت عکس می‎‌گذارد. چیزهایی وجود دارند که «همیشه» جواب می‌‎دهند (یعنی شکلات) اما به هیچ وجه یک فرمول قطعی نیست.

باید برای هر کودک به شکل متفاوتی رفتار کنید چون تمامی آن‎ها با یکدیگر فرق می‌‎کنند.

عکاسی پرتره و کودکان

ابتدا باید بگویم زمان عکاسی از کودکان از سطح دید آن‎ها عکس بگیرید. حتی با آن که ما از بالا به آن‎ها نگاه می‎‌کنیم و از این ارتفاع عکس‌‎های زیادی خواهیم گرفت، اما زمانی که زاویه دید را به سطح دید آن‎ها تغییر می‎‌دهید نتیجه کار شگفت‎‌انگیز است. می‌‎توانید نگاه واقعی آن‎ها را ثبت کنید.

این قضیه همچنین باعث می‎‌شود کنترل بسیاری از موقعیت‎‌های عکاسی پرتره آسان‎‌تر شود. مانند عکس زیر، پسر من در حال خوردن یک سیب کنار پنجره بود.

نور شدید خورشید به پشت سر او تابیده می‌‎شد، بنابراین من سریعا با استفاده از یک کاغذ سفید یک رفلکتور درست کردم و مقداری از تابش طلایی خورشید را روی صورت او تاباندم. تاثیر آن را می‎توانید در چشم چپ او ببینید.

گرفتن این عکس پرتره با یک سیب، به من یک تکنیک دیگر آموخت که می‌‎توانید به سادگی استفاده کنید یعنی عکاسی از کودکانی که در حال خوردن هستند. این کوچولوهای دوست‎‌داشتنی تمیزترین مخلوقین خدا نیستند و اغلب اوقات سر خوش و حتی خنده‌‎دار به نظر می‌‎رسند.

از طرفی حضور غذا باعث می‌‎شود کودکان کاملا شاد باشند و همچنین صبر آن‎‌ها بیشتر شود. این قضیه فرصتی به عکاس می‌‎دهد تا اندکی توجه آن‎ها را بیشتر به خود جلب کند، دوربین را بردارد و با یک کلیک یک عکس خوب بگیرد.

راه دیگر عکاسی از کودک استفاده از همان تکنیکی است که در زمان عکاسی کاندید در خیابان انجام می‎‌دهم. زمانی که پسرم حواسش به چیزی گرم است و من وجود یک صحنه بالقوه خوب برای عکاسی را حس می‎‌کنم، خودم را در موقعیت مناسب قرار می‎‌دهم، قاب تصویر را آماده می‌‎کنم و منتظر می‎‌نشینم تا به سمتی نگاه کند که به نظر من جالب است.

طبیعتا این تکنیک همیشه جواب نخواهد داد ولی کاملا مفید و قابل اعتماد است، به ویژه زمانی عکاسی با لنزهای با طول کانونی بیشتر، یعنی زمانی که می‎‌توانیم از فاصله اندکی دورتر شاهد ماجرا باشیم.

در محیط‎‌های بسته‎‌تر خانه و زمانی که کودک شما با عکاسی و سوژه عکاسی شدن اخت گرفت، سعی کنید از ترفند «عکس بگیر» و «نشان بده» استفاده کنید.

عکاسی پرتره کودکان

شما در این روش از کودک خود می‎خواهید ژست خاصی بگیرد و سپس به عنوان جایزه عکس را به او نشان می‌‎دهید. اگر کودک شما کاملا همکاری می‎‌کند ممکن است حتی به او اجازه دهید چند عکس با دوربین با فشار دادن دکمه‌‎ها بگیرد.

طبق تجربه من، تمامی ترفندهای بالا روی هر کودکی جواب می‎‌دهد و من از آن‎ها در موقعیت‎‌های مختلف استفاده کرده‎‌ام. حتی اگر کودک شما خاص است، باز هم تمامی کودکان انسان‎‌های کوچکی هستند که شخصیت‎‌های خاص خود را دارند.

هرچه بیشتر آن‎ها را درک کنیم، تصاویر بهتری می‎‌توانیم بگیریم. عکاسی از کودکان اندکی مانند یک کلاس فشرده در عکاسی پرتره است که در آن باید بین احساس و تکنیک تعادل صحیحی را پیدا کنیم، بنابراین اگر به درستی متوجه این موضوع شدید، تمامی موضوعات دیگر برای شما ساده‌‎تر خواهد شد.

فقط به تمرین کردن ادامه دهید و به یاد داشته باشید هر عکسی خاص و عالی نخواهد بود، ولی اگر به تمرین و تلاش ادامه دهید آلبوم عکس خانوادگی شما سریع‌‎تر از چیزی که فکرش را کنید پر خواهد شد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *